Mecha/Orga – Float


CD-R (limited edition, sold out)
ec01 | October 2004

The tracks are digital representations of surrounding noises and continuous -barely audible or extremely loud- sounds of urban life. The emotional feedback brings out sonic memories of post-modern dreams… or nightmares…

Credits:
Music, production and graphic by Yiorgis Sakellariou, 2004

Excerpt – Float part 3:

Reviews:
FRANS DE WAARD | VITAL WEEKLY
In a large disused factory building in Athens last week I saw Mecha/Orga play his music to a crowd of a couple of hundred. Maybe it wasn’t the right place, as his music needed carefull attention and could best be enjoyed by sitting down, closing your eyes and simply listen. But that was not possible, so for the listener the proceedings might seem to have taken a long time. For the lucky few it was possible to obtain this self-released CDR (sold out at the end of the night) of five pieces of, let’s say this for the sake of convience, ambient music. Mecha/Orga, by day Yiorgis Sekellariou, uses the sounds of urban life and treats them inside the computer and plays around with the resulting feedback of it. In his concert he played one piece that started out being barely there until it got extremely loud, with a few simply, almost Kozo Inada, changes. Here the material is more straight-forward. A piece starts out on a certain level and maintains there, with very subtle changes. The first track is a simply too easy time-stretched piece, but the other four are really nice low end rumbles that slowly develop insect-like sounds, just as in the second piece. Mecha/Orga may be seen as someone who took inspiration from say Francisco Lopez, but all of his material is much more audible than Lopez’s work and that’s at least one big different change.

JASON | TILT EZINE
Mecha/Orga produces a kind of grainy, dense ambient. Noises are granularily manipulated, break down and the fragments add up to form crispy, moving soundscapes. Track no2 of this cdr is an eloquent and gripping synthesis of sounds and I’d say it’s the masterpiece of this release. As for the rest of the stuff some of it was also interesting, gripping experimental ambient stuff, while some other (like the opening track) sounded like a bit boring experimentations in grainy noise building. All in all a nice and inspiring study in digital ambient droning.

ARGYRIS ZILOS | ATHINORAMA
“Παράγωγο” των βιομηχανικών οσμών είναι το Float όμως ο Γιώργης Σακελλαρίου… δεν το ξέρει! Τόσο το καλύτερο, γιατί αλλιώς οι “περιβάλλοντες ήχοι της πόλης” που αφουγκράζεται ως Mecha/Orga θα ανάγονταν ενδεχoμένως σε αυτοσκοπό, παραμερίζοντας τον παρορμητικό όσο και βαθυστόχαστο ψυχισμό του.

ANTONIS FRAGOS | DIFONO
Mecha/Orga είναι ο Γιώργης Σακελλαρίου και Float η πρώτη του δουλειά με βάση “περιβαλλοντικούς θορύβους και ελαχίστως ακουστούς ή εξαιρετικά δυνατούς ήχους της αστικής ζωής” όπως γράφει ο ίδιος. Και είναι αυτοί οι ψηφιακοί βόμβοι τόσο καλά οργανωμένοι και τόσο ευαίσθητοι ώστε οικοδομούν την ηχητική μπάντα μιας μουντής καθημερινότητας συναισθημάτων.

FONTAS TROUSSAS | JAZZ & TZAZ
Ο Γιώργης Σακελλαρίου οργανώνει εδώ ένα σύστημα περιβαλλοντικών θορύβων, φυσικών τε και τεχνητών, άχρονους στο πέρασμά τους… νοιώθεις σαν να έχουν ξεκινήσει πολύ πριν το πάτημα του recorder, αλλά να συνεχίζουν ακόμη και μετά το πέρας της ψηφιακής αναπαράστασης τους -στηριζόμενοι στις ανεπαίσθητες αλλαγές και την επαναληπτικότητα. Θα μπορούσαμε να ανακαλέσουμε στη μνήμη μας, έτσι ως φιλοσοφία, κάτι από την Ιαπωνική εταιρία PSF, έ να συνδυασμό δηλαδή drones και feedbacks -εδώ όμως αμιγώς ηλεκτρονικούς και σίγουρα πολύ περισσότερο εσωστρεφείς.

CHRISTOS TSANAKAS | FOCUS
Σε μια συλλεκτική συσκευασία βιομηχανικής αισθητικής, ανάλογοι ήχοι δονούν σαν παλιρροϊκά κύματα την ψυχή μας διευρύνοντας τη φαντασία μας. Να το πούμε άμπιεντ;

GARDEN IN BLACK | TRANZISTOR
Αυτό που μου έκανε εντύπωση σε αυτό το δισκάκι είναι ότι ξεπηδάει από μέσα του μία ιδιαίτερη μελαγχολία που σπάνια συναντάμε σε ένα μινιμαλιστικό έργο. Για να μην μακρηγορώ όμως πριν καν ξεκινήσω ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Εδώ έχουμε να κάνουμε με το πρώτο ηχητικό ντοκουμέντο από τον αγαπητό μας mecha/orga, το οποίο και εκδόθηκε τον Οκτώβριο του 2004 από την echomusic και για την ιστορία να αναφέρω ότι πρόκειται και για την πρώτη κυκλοφορία του label. Περιέχει 5 κομμάτια συνολικής διάρκειας κάπου στα 60 λεπτά και απολύτως ικανά να μεταφέρουν όλους τους ήχους μιας ηλεκτροακουστικής αβύσσου στα ηχεία μας και από εκεί σε όλο μας το σώμα! Συνθέσεις με έντονα κλειστοφοβικές διαθέσεις που απαιτούν όμως δυνατούς ακροατές με τόλμη να απογυμνώσουν τον κάθε ήχο, μιας και η κάθε σύνθεση μπορεί να θεωρηθεί σαν μία ψηφιακή αναπαράσταση του κάθε θορύβου που μας περιβάλει. Είμαι σίγουρος ότι ακούγοντας το float θα πείτε “αυτό το ενοχλητικό βουητό που μόλις ακούστηκε” ή “αυτός ο διαρκής βόμβος κάτι μου θυμίζει”. Και έτσι είναι… Μας ξυπνάει ηχητικές αναμνήσεις τόσο από την καθημερινότητα μας όσο και από μία πιθανή μελλοντική κατάσταση της ζωής μας. Η πρώτη σύνθεση ξεκινάει μέσα από ένα χαοτικό σύνολο ήχων σαν μία μεταμοντέρνα εκδοχή της αβύσσου για να μας φέρει στην δεύτερη στοιχειωμένη σύνθεση όπου ηλεκτροκουστικά φαντάσματα μας έχουν περικυκλώσει από παντού! Τα πράγματα γίνονται ακόμα πιο ενδιαφέροντα από την μέση του δίσκου και πέρα. Με περιοδικά κύματα να ταλαντεύουν επικίνδυνα τα ηχεία μας και τριζάτοι ήχοι μεγάλου εύρους συχνοτήτων να φλυαρούν απειλητικά γύρω από τα αυτιά μας. Όλα αυτά μέχρι να μας οδηγήσουν στα τελευταία δύο περίπου λεπτά του δίσκου όπου και κάνει την εμφάνιση του ένα από το πιο υπνωτιστικά beat που άκουσα τον τελευταίο καιρό και να μας πάρει στην αγκαλιά του…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s