Marinos Koutsomichalis – cHro(m)A


CD-R (limited edition of 99 copies, sold out)
ec11 | January 2009

“cHro(m)A” deals with static music, sustained sounds, immobility and non causality. “cHro(m)A” deals only with found sounds in their pure form, no editing or other kind of “compositional” treatment takes place, other than the choice of recording equipment and the final “selection” of what will be released and of course sound enhancement during post-production.

In Koutsomichalis’ first attempts (Spring 2008), he recorded various machinery using custom pickup mics, to “place” the listener inside the machine. Then he started using open air mics as well, to record machinery and mechanical noises in their “natural” environment, to unveil the hidden motions behind seemingly static-sounds.

Credits:
Music, mastering and photo by Marinos Koutsomichalis, 2008

Reviews:
NIKOLAS MALEVITSIS | TRANZISTOR
Πραγματικά ο Μαρίνος χρήζει ενός μοναδικού χαρίσματος… σε μια εποχή και για την ακρίβεια σε ηχητικά είδη που τουλάχιστον κάποτε διακρίνονταν για την οξυδέρκεια και την διαρκή ανανέωση και αναζήτηση τους σε αντίθεση με πιο εκλαϊκευμένα ή πιο ποπ είδη, τα οποία πλέον έχουν αποκτήσει το δικό τους μάρκετινγκ και νόμους / κανόνες, όπου σχεδόν οι περισσότερες κυκλοφορίες είναι ‘οκ’, ‘καλές’, κλπ (σχεδόν δεν υπάρχουν ‘μέτριες’, ‘κακές’… ή ‘οκ’ ή θα είναι ‘αριστουργήματα’, ‘ρηξικέλευθα’, ή θα ‘σπάνε κόκαλα’), είναι ίσως ο μοναδικός ηχητικός που ερχόμαστε σ’επαφή μαζί του και με το όνομα του από δω και από κει και σχεδόν όλοι έχουν να πουν κάτι εναντίον του… ‘βαρετός’, ‘ανούσιος’, ‘χωρίς λόγο ύπαρξης’, κλπ… είναι ν’ απορείς εάν έχει λόγο ύπαρξης δηλαδή ή όχι; Αλλά από την άλλη, χρειάζεται μόνο ‘οκ’, ‘καλή’ και ‘ρηξικέλευθη’ μουσική ή μήπως χρειάζεται και το αντίβαρο της για να μπορείς να κρίνεις εάν είναι ‘οκ’ και ‘ρηξικέλευθη’;

COSTIS DRYGIANAKIS | DIFONO
Ο Μαρίνος Κουτσομιχάλης ισορροπεί στην κόψη ενός ξυραφιού. Συνειδητά. Το cHro(m)a «ασχολείται με ηχητικά ευρήματα στην αγνή τους μορφή, χωρίς να λαβαίνουν χώρα επεξεργασίες ή κάποιου άλλου είδους συνθετικές παρεμβάσεις πέρα από την επιλογή της ηχοληπτικής μεθόδου και του υλικού που θα εκδοθεί». Η επιλογή ως δημιουργική διαδικασία βέβαια δεν είναι νέα ιδέα? την συναντάμε ήδη στον Marcel Duchamp πριν 100 χρόνια. Και, παραφράζοντας τον Felix Hess, παρόλο που οι ήχοι που παράγει ένα ψυγείο δεν είναι μουσική, το να παίξεις την ηχογράφηση του ψυγείου σε ανθρώπινο ακροατήριο βεβαίως και είναι. Θεωρώντας λοιπόν τους προβληματισμούς αυτού του τύπου εξαντλημένους, εδώ έχουμε δυο όμορφα -ναι, σωστά διαβάσατε, όμορφα- ηχητικά ανάγλυφα διάρκειας 25 λεπτών έκαστο, στατικά στο έπακρο αλλά με χιλιάδες μικρολεπτομέρειες που όλο αλλάζουν και τους δίνουν ζωή, μαζί με τις αλλαγές της αντιληπτικότητας που συμβαίνουν στο μυαλό του ακροατή. Η δηλωμένη αποχή από την επέμβαση και τη δόμηση σαφώς αποτελεί ένα αισθητικό άξονα και εδώ λειτουργεί καλά. Ωστόσο, είναι εύκολο να εκφυλιστεί σε τεμπελιά -τό ‘χουμε δει αυτό να συμβαίνει- και το όριο ανάμεσα στο αριστούργημα και τη μπούρδα είναι λεπτό. Είναι ένα μεγάλο στοίχημα για τον Μαρίνο να καταφέρει να συνεχίσει να ανακαλύπτει ηχητικά ευρήματα που να έχουν λόγο να παρουσιάζονται και να συναρπάζουν το ανθρώπινο ακροατήριο και στους καιρούς που θα ‘ρθούν.

MASSIMO RICCI | TEMPORARY FAULT
The third of this perfect pair (“50:01” and “61:50” by Mecha/Orga) is Marinos Koutsomichalis, who released a CDR – again on Echomusic – called cHro(m)A; don’t know if this is also a nom d’art. The substance is easily illustrated: an unremitting motionless purr, much similar to amplified electricity but with a higher percentage of harmonic substratum and well-perceivable pulsations. The originator himself describes his work as “static music, sustained sounds, immobility and non causality”. He doesn’t edit what is recorded, preferring to create an obscure aura of low frequencies in which the listener gets lost at will. Here, too, a double efficacy is experienced: in the daily trip this stuff isolates and stimulates to the point of having my head reeling, from the speakers the result is one of the most entrancing listens of the last weeks. This sort of thing is often harshly criticized by yours truly – no compositional endeavour in sight – yet this nerve-massaging mumble is extremely efficient.

FRANS DE WAARD | VITAL WEEKLY
Maybe the cover says it all: ‘Chro(m)a deals with static music, sustained sounds, immobility and non causality. No editing or other kind of ‘compositional’ treatment takes place, other than the choice of recording equipment and the final ‘selection’ of what will be released’. Two pieces of twenty five minutes of various pieces of machinery recorded with contact microphones. Nothing happens in these highly static pieces of sound. Sound is a great phenomena, and surely you can record a bit, and then say it’s a composition, but perhaps it’s even nicer then to go into your kitchen and listen to your fridge yourself. Nice thing to upset unsuspecting visitors.

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s